Ze komen. De mannen met veel haar en nageslacht onvriendelijke broekjes. En als ze komen, komen ze hard. Dat ze hard komen in Frankrijk op de volgende editie van Hellfest (19, 20 en 21 juni) staat al vast.

Lees verder

Er komt een nieuw Kiss album. Ja echt, na de Kiss-pop, de Kiss-bowlingbal en natuurlijk de Kiss-doodskist nu ‘Kiss: het album.’ Je zou denken dat metal.blog daar dan heel boos over gaat schrijven. Of op zijn best Maarten van Rossummig. Maar nee! Want, in tegenstelling tot sommige rocksterren die van hun bandje een bedrijf hebben gemaakt, zie ik in de KISS Holding Ltd. de nodige humor. Gene Simmons is natuurlijk nog commerciëler dan een blikje Dr. Pepper, maar hij mag dat wel van mij.

Lees verder

Mijn hart kan zich alleen maar vullen met warmte als ik lees hoe de fans van het laatste Axl Rose album het opnemen voor de arme man die niet meer heeft gedaan dan een albumpje opnemen. De eenvoudige muzikant en kunstenaar Axl Rose heeft een schare fans achter zich die vind dat hij verdedigd moet worden, en de verontwaardiging is dan ook ontroerend.

Ook voor ondergetekende die na het schrijven van een stukje over de volgevreten kutplaat ‘Chinese Democracy’ literaire kwaliteiten krijgt toegeschreven. Ahh, dank je! Maar wees gerust vriendjes en vijandinnetjes; de onbegrepen kunstenaar Rose kan zich prima verdedigen. Zelfs tegen onbeschofte prikdrankjes. Lees verder

De marcheermetal van Rammstein keert in 2009 terug in de vorm van een nieuw stukje plastic. Volgens de laatste update zal dit “in de herfst van volgend jaar” zijn. Nog even geduld dus, zo ook als het gaat om een nieuwe tour die pas eind volgend jaar zal beginnen. Wie dus hoopte op ‘lekker Duits doen’ op iets van een Fields of Rock kan die hoop laten varen.Voor wie écht heel ver vooruit wilt kijken; de band maakte alvast bekend dat de tour tot ‘ver in 2010′ zal doorlopen. Liefhebbers van vlammen, heb geduld.

Ten eerste even het schokkende nieuws dat ondanks dat er nog maar een maand of acht te gaan zijn tot Wacken Open Air weer plaatsvindt, het Duitse bedevaartsoord nog niet is uitverkocht! Al gaat het wel rap; de teller staat op 50.000 aangekochte kaarten. Dan de aankondiging van een bijzonder spook uit het verleden; Gwar. Ja, echt! Da’s lache natuurlijk, maar persoonlijk vind ik – zoals zo velen als ik de fora afstruin – dat de line-up nog niet echt vlamt. Even wachten op AC/DC, dus?

Lees verder

Omdat deze blog volgens de laatste kritiek te zuur dreigt te worden heb ik speciaal voor deze fans van nodeloos optimisme een bijzonder zoet plaatje toegevoegd. Hiep hoi! (En sterf!)

In ander nieuws: volgens de Leeuwarder Courant mogen er twee namen aan de line-up van Waldrock 2009 worden toegevoegd. En dat zijn voor Burgumse begrippen redelijk grote namen: Motörhead en Black Sabbath Waarvan Sharon Osbourne Vindt Dat het Niet Black Sabbath Mag Heten! Oftewel Heaven & Hell, Sabbath met Ronnie James Dio. Niet al te lang geleden was Motörhead overigens nog afsluiter, dus het het lijkt mij dat dit de headliners zijn. Carcass werd eerder al bekend. Fuck yeah for Freezeland, dus! Ok, terug naar de zuurheid.

Blabbermouth.net is naast een site waar je bijzonder irrelevant nieuws (my favorite) over ‘onzer metal’ kan vinden ook een plek waar twaalf jaar oude puistenknijpers hevige discussies voeren over hoe niet trui bepaalde bands zijn, en precies doen waar internet voor is uitgevonden: zeiken.

Nee, dan Glen. Glen werd op die site onlangs heftig belaagd met comments als “Fuck Deicide! They’re more effeminate and queer than Boy George.” Dit soort argumenten komen blijkbaar hard aan. Want Glen is boos. En lost het allemaal op een bijzonder volwassen manier op. Lees verder

Aldus Lars Ulrich in Rolling Stone:

“Ons contract is afgelopen, wat ons complete vrijheid geeft als het om het nieuwe album gaan. We kunnen doen wat we willen, zoals een internet ding.” ‘

Wacht. Stop. Zei Lars “we pakken die downloadende k*tkinderen wel” Ulrich daar nou “een internet ding”? Oftewel: de kans bestaat dat het volgende Metallica album een “internet ding” wordt? Zoals bands als Nine Inch Nails en Radiohead al aantoonde dat “internet dingen” best succesvol kunnen zijn?

Lees verder

Dewey Cox, de fictieve rockster uit de filmcomedy ‘Walk Hard’ (nu ergens in de 5 voor 10 euro bak in jouw lokale dumpzaak), doorgaat in zijn ‘biopic’ meerdere fases van de archetypische rockster. Van eenvoudige muzikant tot geëngageerde droplul, en van egotrippende cokehead naar oude knar die een Lifetime Achievement Award in ontvangst neemt. Het moment waar ik zelf het meest van genoot in de film is wanneer Cox stijf van de LSD en Angeldust jarenlang ploetert aan één enkel nummer, opgesloten in een studio waarin Aboriginals met didgeridoos, een gigantisch orkest en stel geiten probeert zijn meesterwerk af te maken. Voor minder doet Cox het niet op dat moment in zijn leven. Het is nooit af, het moet allemaal op zijn manier, het is superartistiek en bovenalles: niemand mag zich er mee bemoeien. Lees verder